Willkommen auf den Seiten des Auswärtigen Amts

Historia Ambasady Niemiec w Warszawie

Artykuł

Przed rokiem 1990 istniały dwa państwa niemieckie i tym samym także ich dwa przedstawicielstwa zagraniczne w Warszawie. Późnym latem 1989 r. przedstawicielstwo zachodnioniemieckie stało się sceną historycznych wydarzeń w stosunkach niemiecko-niemieckich.

Deutsche Botschaft Warschau
Deutsche Botschaft Warschau© picture-alliance / dpa

Przed rokiem 1990 istniały dwa państwa niemieckie i tym samym także ich dwa przedstawicielstwa zagraniczne w Warszawie. W 1963 r. Republika Federalna Niemiec i Polska Rzeczpospolita Ludowa uzgodniły wzajemne utworzenie misji handlowych. Zachodnioniemiecka misja handlowa znajdowała się przy ul. Dąbrowieckiej 30 na Saskiej Kępie w Warszawie.

W Układzie zawartym w 1970 r. między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec o podstawach normalizacji ich wzajemnych stosunków obydwa państwa uzgodniły nawiązanie stosunków dyplomatycznych. Misja handlowa została przekształcona w Ambasadę i we wrześniu 1972 r. rozpoczęła pracę w rozszerzonym zakresie. Z czasem oprócz budynku kancelarii przy ul. Dąbrowieckiej Ambasada wynajęła budynki przy ul. Katowickiej, Walecznych oraz przy ul. Jazdów 12 b.

Polen 1981
Wegen der schwierigen innenpolitischen und wirtschafltichen Lage in Polen bilden sich im Sommer 1981 vor der westdeutschen Botschaft in Warschau lange Schlangen von Personen, die ein Ausreisevisa beantragen wollen.© picture-alliance / dpa

Do Działu Wizowego przy ul. Katowickiej zgłaszała się ogromna ilość petentów. W szczytowym okresie urzędnicy niemieccy i pracownicy miejscowi opracowywali do 10.000 wniosków wizowych dziennie.

Po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między PRL a NRD ambasada wschodnioniemiecka znalazła siedzibę w Al. I Armii Wojska Polskiego 2-4 (dziś Al. Szucha).

Późnym latem 1989 r. przedstawicielstwo zachodnioniemieckie stało się sceną historycznych wydarzeń w stosunkach niemiecko-niemieckich. W ciągu trzech miesięcy przez Ambasadę na ul. Dąbrowieckiej przewinęło się ponad 6.000 uciekinierów z NRD, aby wyjechać stąd do Republiki Federalnej Niemiec. Rząd Tadeusza Mazowieckiego i różne organizacje społeczne, a wśród nich „Solidarność”, Polski Czerwony Krzyż, Caritas oraz liczne osoby prywatne umożliwiały zaopatrywanie obywateli NRD w to, co niezbędne, do czasu ich utęsknionego wyjazdu do Republiki Federalnej. W dniu zjednoczenia Niemiec w 1990 r. Ambasada NRD na zawsze zamknęła swoje podwoje, a placówka Republiki Federalnej Niemiec stała się jedynym przedstawicielstwem państwa niemieckiego w Warszawie.

Z okazji rozpoczęcia budowy nowego gmachu Ambasady 30 sierpnia 2005 r. zorganizowano uroczystość wmurowania kamienia węgielnego z udziałem prezydentów Polski i Niemiec, Aleksandra Kwaśniewskiego i Horsta Köhlera. Nowy budynek wznoszony był w latach 2005 – 2007 według planów berlińskiego biura architektonicznego „Holger Kleine Architekten”. Przypominająca rzeźbę bryła budynku pozwala wyglądać przez wielkie tafle szkła na zewnątrz i zaglądać do środka, a jej kamienna, zielona elewacja z wytłoczonymi liśćmi koresponduje z otoczeniem o charakterze parkowym. W nowym gmachu wybudowanym za ok. 22 mln euro na liczącej 12.700 m² posesji znalazło się miejsce dla pomieszczeń biurowych ambasady i rezydencji ambasadora.

W sąsiedztwie ambasad Francji i Kanady, w odległości zaledwie pięciuset metrów od Sejmu, na granicy historycznej Warszawy i Parku Łazienkowskiego – jednego z najpiękniejszych zespołów parkowo-pałacowych Europy – powstał nowy budynek stanowiący akcent urbanistyczny i jednocześnie w dyskretny sposób reprezentujący Niemcy w stolicy Polski.