Willkommen auf den Seiten des Auswärtigen Amts

Nowy konsul honorowy w Poznaniu

Artykuł

Ambasador Rof Nikel przemawiał z okazji pożegnania konsula honorowego pana Mariana Andrzeja Kareńskiego-Tschurla oraz objęcia urzędu przez pana Christopha Garschynskiego w dniu 31. stycznia.

Christoph Garschynski neuer Honorarkonsul in Posen
Christoph Garschynski neuer Honorarkonsul in Posen© Deutsches Generalkonsulat Breslau

Ambasador Rof Nikel przemawiał z okazji pożegnania konsula honorowego pana Mariana Andrzeja Kareńskiego-Tschurla oraz objęcia urzędu przez pana Christopha Garschynskiego w dniu 31. stycznia 2017 r.

Szanowni Państwo, Drodzy Goście,

Witam szczególnie Konsula Honorowego Pana Karenskiego-Tschurla i jego Małżonkę Panią Karenską-Tschurl
a także Pana Garschynskiego oraz jego Małżonkę panią Kęsek-Garschynską,

Szanowna Pani Konsul Generalna ̶ Sehr geehrte Frau Wolbers,

dzisiejszy dzień napawa mnie zarówno smutkiem, jak i radością.

Smutkiem, ponieważ żegnamy się z konsulem honorowym, panem Marianem

Kareńskim-Tschurlem. Z dniem dzisiejszym pan Marian kończy swoją długą i bardzo owocną działalność w służbie Republiki Federalnej Niemiec. Bardzo żałujemy, że od nas odchodzi.

Jednocześnie jesteśmy radzi, że jako jego następcę możemy powitać konsula honorowego, pana Christopha Garschynskiego i cieszymy się na przyszłą współpracę z nim.

Szanowny Panie Konsulu,

zebraliśmy się dziś tutaj, aby serdecznie podziękować Panu za Pańskie ponad piętnastoletnie zaangażowanie na stanowisku konsula honorowego Republiki Federalnej Niemiec w Poznaniu. Pańskie pożegnanie z urzędem stanowi dla nas okazję, aby wspólnie spojrzeć wstecz na minione lata.

Już na studiach nawiązał Pan bliskie więzi z Niemcami. Po maturze studiował Pan germanistykę na uniwersytetach w Poznaniu i Warszawie. W tym czasie poznał Pan swoją żonę – wyśmienitą piosenkarkę. Przez kilka lat towarzyszył jej Pan na drodze jej kariery artystycznej jako impresario. W roku 1987 wspólnie otworzyli Państwo galerię sztuki nowoczesnej. Była to wówczas jedyna galeria, która przedstawiała polską sztukę nowoczesną międzynarodowej publiczności, między innymi w Kolonii i we Frankfurcie. Następnie, przejmując obowiązki głównego przedstawiciela niemieckich manufaktur porcelany „Rosenthal” i „Meissen”, miał Pan okazję połączyć swoje zainteresowania artystyczne i biznesowe.

W czerwcu 2001 roku prezydent federalny Johannes Rau mianował Pana konsulem honorowym Republiki Federalnej Niemiec. Objął Pan ten urząd z pełnym zaangażowaniem i przez wiele lat piastował go z oddaniem, a także – mam nadzieję – z satysfakcją. W zasadzie mógł Pan złożyć urząd w sierpniu 2014 roku. Wyraził Pan jednak gotowość pełnienia swojej funkcji do powołania Pańskiego następcy. Również za to serdecznie Panu dziękuję.

Konsulowie honorowi Niemiec prowadzą wielostronną działalność. Wspierają przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne Niemiec w rozwijaniu stosunków bilateralnych z krajem przyjmującym. Nie ograniczają się przy tym jedynie do pracy w obszarze prawno-konsularnym, lecz uczestniczą we współpracy kulturowej, gospodarczej i politycznej między Niemcami a krajem przyjmującym.

Niemcy i Polskę łączą dziś tak bliskie i partnerskie stosunki, jak nigdy wcześniej w naszej wieloletniej historii. Drogi Panie Konsulu, ten pomyślny rozwój jest również Pańską zasługą.

Dzięki swojej znakomitej wiedzy na temat sytuacji gospodarczej oraz znajomości wszystkich głównych graczy w Poznaniu był Pan zawsze kompetentnym i ważnym partnerem na miejscu zarówno dla Ambasady i innych niemieckich instytucji, jak też dla przedstawicieli gospodarki. Otwierał Pan drzwi, które bez Pańskiego udziału pozostałyby zamknięte. Pomagając w nawiązywaniu kontaktów oraz promując wymianę między niemieckimi i polskimi podmiotami, w znacznym stopniu przyczynił się Pan do rozwoju bilateralnych stosunków gospodarczych między Polską a Niemcami.

W sprawach konsularnych był Pan zawsze godnym zaufania partnerem dla wszystkich szukających pomocy. Pierwsze wsparcie na miejscu i pomocna dłoń są nieocenione w trudnych chwilach. Niejednokrotnie spieszył Pan na pomoc Niemcom, którzy znaleźli się w potrzebie. Również w swojej codziennej pracy realizował Pan często zadania, dzięki którym wielu ludzi mogło uniknąć trzygodzinnej podróży do Wrocławia. W tym celu otworzył Pan swoje biuro w najlepszej lokalizacji w centrum Poznania i zatrudnił bardzo zaangażowaną i wykwalifikowaną pracownicę, którą opłacał Pan z własnych środków.

Szczególną uwagę poświęca Pan oczywiście kulturze. Dzięki swoim licznym inicjatywom przyczynił się Pan w Polsce do rozpowszechnienia i promocji nowoczesnej kultury i obyczajowości życia codziennego w Niemczech. Wiele osób często nie zna Niemiec od tej strony.

Wielokrotnie z sukcesem organizował Pan wystawy sztuki niemieckiej oraz inne wydarzenia kulturalne. Należy w tym miejscu przywołać szczególnie bardzo pomyślny Festiwal Hoffmannowski, który przez wiele lat odbywał się w Teatrze Wielkim imienia Stanisława Moniuszki w Poznaniu, a do którego organizacji Pan znacząco się przyczynił.

W trakcie mojej niespełna trzyletniej misji Ambasadora Niemiec w Polsce poznałem Pana jako godnego zaufania i kluczowego partnera do rozmowy w Poznaniu. Zarówno wtedy, gdy zwracały się do Pana osoby z prośbą o pomoc, kiedy niemieckie i polskie firmy prosiły o radę w kwestiach gospodarczych, jak też gdy chodziło o kształtowanie pozytywnego wizerunku Niemiec w Polsce.

W 2015 roku prezydent federalny Joachim Gauck odznaczył Pana Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec za szczególne zasługi w Polsce na rzecz Republiki Federalnej Niemiec.

Szanowny Panie Konsulu,

Drogi Panie,

w imieniu Republiki Federalnej Niemiec oraz moim osobistym serdecznie dziękuję Panu za Pańską działalność społeczną. Życzę Panu i Pańskiej rodzinie wszystkiego najlepszego na przyszłość.

Pozwoli Pan, że przekażę Panu teraz akt wydany przez federalnego ministra spraw zagranicznych.

Pozwolą Państwo, że zwrócę się teraz do pana Christopha Garschynskiego.

Szanowny Panie,

cieszymy się, że odtąd będzie Pan naszym nowym konsulem honorowym w Poznaniu. W Pańskiej osobie ponownie zyskaliśmy kompetentnego i godnego zaufania przedstawiciela Niemiec w tym ważnym regionie. Serdecznie dziękuję Panu za gotowość przejęcia tych obowiązków.

Obejmując urząd konsula honorowego stanie się Pan urzędnikiem honorowym Republiki Federalnej Niemiec. Wynikają z tego prawa i obowiązki.

Jest Pan powołany do „rozwijania współpracy między Republiką Federalną Niemiec a Rzecząpospolitą Polską, szczególnie w obszarach stosunków gospodarczych i kooperacji w tej dziedzinie, transportu, kultury i ochrony prawnej oraz służenia radą i pomocą niemieckim i miejscowym osobom prawnym według uznania zgodnego z obowiązkami”.

Jak wyliczyłem blisko połowę swojego dotychczasowego życia spędził Pan w Polsce, a drugą połowę w Niemczech. Któż więc byłby bardziej odpowiedni, aby zbudować kolejny most łączący nasze kraje oraz pogłębić współpracę, a szczególnie wzajemne zrozumienie?

Dla Ambasady nie jest Pan kimś obcym. Już od sześciu lat bardzo kompetentnie doradza Pan nam w zawiłych kwestiach prawnych. Również z tego powodu jesteśmy przekonani, że powierzone Panu od teraz sprawy konsularne będą w dobrych rękach.

Ponadto, podczas naszej niedawnej rozmowy w Warszawie, było mi miło usłyszeć, że bardzo bliskie Pańskim zainteresowaniom są również tematy społeczne, gospodarcze i kulturalne. Pańska znajomość niemieckiej i polskiej sceny operowej wywarła na mnie trwałe wrażenie.

Szanowny Panie,

Pański okręg konsularny będzie obejmował dużą część województwa wielkopolskiego, ale przede wszystkim też jego stolicę – Poznań. Cały region i samo miasto odgrywają bardzo ważną rolę zarówno w Polsce, jak i w stosunkach z Niemcami. To tu w ubiegłym roku świętowano 1050. rocznicę chrztu Polski. To miasto od zawsze było kolebką dążeń niepodległościowych Polaków. Nasze dzisiejsze przyjęcie odbywa się w Bazarze Poznańskim, z okna którego Ignacy Jan Paderewski, muzyk, patriota i późniejszy szef polskiego rządu wygłosił przemówienie powitalne w dniu 26.12.1918 roku mające bezpośredni związek ze zwycięskim powstaniem wielkopolskim, które – jak wszyscy Państwo wiedzą – zakończyło przynależność Poznania do Cesarstwa Niemieckiego. (Ggf. falls Anwesenheit hoher politischer Repräsentanten von Woiwodschafts-, Marschallamt und/oder Stadt – Zusagefrist ist der 25.1.: Dlatego też bardzo zależy nam, aby stosunki między konsulem honorowym a przedstawicielami polskich władz na szczeblu województwa, samorządu oraz miasta od samego początku cechowała bliskość i otwartość. Obecność …… na Pańskiej dzisiejszej uroczystości inauguracyjnej podkreśla, że strona polska również jest tym zainteresowana.)

Poznań pozostaje także dziś centrum nauki i kultury środkowo-zachodniej Polski, o czym świadczą liczne uniwersytety i instytucje kulturalne. Miasto rozwinęło się szczególnie jako ośrodek gospodarczy. Województwo wielkopolskie zajmuje trzecie miejsce pod względem wkładu w tworzenie polskiego PKB. Niemieckie przedsiębiorstwa mają największy udział w zagranicznym kapitale inwestycyjnym. Szczególną rolę odgrywają tu oczywiście też Międzynarodowe Targi Poznańskie – największe targi w Polsce. W sumie w ciągu roku setki niemieckich przedsiębiorstw prezentują tu swoje produkty. Na targach odbywają się liczne rozmowy będące wstępem do przyszłych inwestycji w Wielkopolsce. W regionie jest już obecnych wiele niemieckich przedsiębiorstw, głównie z branży motoryzacyjnej oraz poddostawczej dla przemysłu samochodowego. Najlepszym tego przykładem jest niedawne otwarcie nowej fabryki Volkswagena we Wrześni, dzięki której firma ta stała się największym zagranicznym pracodawcą w regionie.

Również w kwestii promocji gospodarki i kontaktów z niemieckimi przedsiębiorstwami – podobnie jak we wszystkich innych sprawach dotyczących rozwoju stosunków niemiecko-polskich – polegamy na naszych konsulach honorowych, którzy dzięki swoim znakomitym sieciom kontaktów są w stanie w znacznym stopniu wesprzeć konsulaty generalne w ich pracy.

Szanowny Panie, życzę Panu powodzenia w wypełnianiu nowych obowiązków. Pragnę zapewnić, że Konsulat Generalny we Wrocławiu, Ambasada oraz konsul generalna Elisabeth Wolbers i ja osobiście pozostajemy do Pańskiej dyspozycji. Sieć niemieckich konsulów honorowych jest dla nas kluczowa, by dalej rozwijać bliskie stosunki między naszymi krajami.

Obecnych tu gości proszę, aby obdarzyli pana Christopha Garschynskiego takim samym zaufaniem jakim darzyli dotychczas pana Mariana Kareńskiego-Tschurla.

Pozwolą Państwo, że odczytam akt powołania konsula honorowego.

Serdecznie gratuluję Panu powołania na urząd konsula honorowego. Życzę nam wszystkim dobrej i owocnej współpracy!

Wróć do góry strony