Witamy na stronie Federalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Przemówienie noworoczne ambasadora z okazji przyjęcia dla korespondentów i dziennikarzy

22.01.2020 - Przemówienie

Cher Frédéric,

Mesdames et Messieurs,
Szanowne Panie i Panowie Redaktorzy,
liebe Korrespondentinnen und Korrespondenten,

Je vous souhaite une très bonne année 2020,
życzę Państwu wszystkiego dobrego w Nowym Roku,
ein gesundes und glückliches neues Jahr wünsche ich Ihnen, Ihren Familien und Ihren Freunden!

Cieszymy się, że przyjęli Państwo nasze zaproszenie – od Ciebie, drogi Frederiku, i ode mnie. Obaj postanowiliśmy kontynuować tę dobrą tradycję wspólnego składania życzeń noworocznych. Choć świętujemy już dziś, przyjęcie to odbywa się oczywiście w kontekście rocznicy podpisania historycznego Traktatu Elizejskiego i ubiegłorocznego Traktatu Akwizgrańskiego.

Tym razem świętujemy nie tylko rozpoczęcie nowego roku, ale także nowej dekady. Świat zmienia się w gwałtownym tempie – są wygrani i przegrani. Kto mógł na początku poprzedniej dekady przewidzieć tak triumfalny postęp cyfryzacji? Kto by pomyślał 10 [dziesięć] lat temu, że tak szybko i w okrutny sposób stracimy nadzieję na demokratyzację związaną z „arabską wiosną”, że na nasz kontynent powrócą agresja i łamanie prawa międzynarodowego, a pożary buszu w Australii zobrazują zmiany klimatyczne?

Szanowni Państwo,

rok 2020 rozpoczął się burzliwie. Jako dyplomata pozostaję optymistą. Sytuacja na Bliskim Wschodzie co prawda nie jest już tak napięta, ale w dalszym ciągu istnieje duże ryzyko eskalacji. Niemniej jednak spoglądamy w nowy rok z ufnością i mamy nadzieję, że ten rok będzie dobrym rokiem dla nas wszystkich – dla naszych krajów, dla przyjaźni między naszymi narodami i dla Europy. Właśnie widmo wojny na Bliskim Wschodzie pokazało, jak pilnie świat potrzebuje Europy – dysponującej solidnymi kanałami dyplomatycznymi w kontaktach ze wszystkimi stronami. Czy uda nam się stworzyć warunki, by Europa znów stała się silniejszym graczem w polityce światowej? Czy mamy odwagę i wolę polityczną, by walczyć o większą zdolność do działania wewnątrz i na zewnątrz? Czy będziemy w stanie obronić nasze podstawowe wartości i swobody oraz nasz model europejski w warunkach coraz surowszej atmosfery międzynarodowej?

Wczorajsza konferencja w sprawie Libii w Berlinie, na której oba nasze państwa odegrały ważną wspólną rolę, jest dowodem tego, że europejska dyplomacja kryzysowa może funkcjonować, jeśli trzymamy się razem. W ten sposób przyczyniamy się także do zwalczania przyczyn ruchów migracyjnych jakby u ich źródeł.

We wspólnym oświadczeniu w sprawie Iraku kanclerz Angela Merkel, prezydent Emmanuel Macron i premier Boris Johnson wcześnie nakreślili wspólne stanowisko, w oparciu o które ministrowie spraw zagranicznych Unii Europejskiej mogli omówić dalsze działania. Coraz bardziej decydujące staje się to, by Europa mówiła jednym głosem. Tylko w ten sposób rozważny, oparty na wartościach głos Europy zostanie usłyszany. Jest on potrzebny bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.

Drodzy Goście,

nasze – już tradycyjne – wspólne przyjęcie noworoczne dla korespondentów, redaktorów i dziennikarzy z naszych trzech krajów stanowi okazję, by spojrzeć w przyszłość.

  • Już w następnym tygodniu, głowy naszych państw, względnie szefowie rządów, na zaproszenie Fundacji Auschwitz-Birkenau wezmą udział w uroczystościach upamiętniających ofiary Holocaustu i wyzwolenie byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego przed 75 laty. Jak powiedziała kanclerz federalna w swoim przemówieniu wygłoszonym na początku grudnia w Auschwitz: „W tym miejscu, które jak żadne inne symbolizuje największą zbrodnię w dziejach ludzkości, milczenie nie może być naszą jedyną odpowiedzią”. Upamiętnienie jest częścią naszej odpowiedzialności. Wspólnie chcemy podkreślić to postanowienie: „Nigdy więcej”. Nie da się umniejszyć niemieckiej odpowiedzialności za zbrodnie nazistów. Będzie ona towarzyszyć nam, Niemcom, już zawsze.
  • Jutro odbędzie się w Lens spotkanie ministrów do spraw europejskich w formacie Trójkąta Weimarskiego. Spotkanie to zadaje kłam tym, którzy zapowiadali już koniec tego pożytecznego formatu.
  • W kwietniu będziemy świętować 71. rocznicę utworzenia NATO. Od maja 1955  roku także Niemcy są członkiem Sojuszu. Z Polską i Francją łączy nas cel, by dalej wzmacniać NATO. Partnerstwo transatlantyckie jest wielkim dobrem. Pomimo wszelkich trudności należy je pielęgnować i rozwijać. Jest ono i w dalszym ciągu pozostanie podstawą naszego wspólnego bezpieczeństwa.
  • Organizacja Narodów Zjednoczonych także świętuje okrągłą rocznicę – po 75 [siedemdziesięciu pięciu] latach należy przywrócić multilateralizmowi znaczenie, jakie mu przysługuje. W ramach multilateralizmu możemy najlepiej zapewnić pokój i rozwój oraz ochronę praw człowieka. Ważny jest wkład wszystkich naszych krajów w wykonanie tego zadania.
  • W tym roku będziemy też obchodzić 70-lecie Deklaracji Schumana. Dzisiaj Unia Europejska to wspaniała historia sukcesu. Pomogła ona zapewnić pokój. Cztery podstawowe swobody Unii Europejskiej dały każdemu z nas kawałek wolności. Wolność, by móc bez granic podróżować, pracować, prowadzić interesy lub zawierać związki. Unia Europejska jest w ogóle najbardziej efektywnym czynnikiem wzmacniającym dobrobyt, jaki znamy. W lipcu Niemcy przejmą prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. Chcemy angażować się na rzecz silnej, suwerennej i solidarnej Europy. Potrzebujemy w tym celu wsparcia naszych partnerów, przede wszystkim Francji i Polski.
  • W dniu 3 października będziemy świętować 30-lecie jedności Niemiec w warunkach pokoju i wolności. To, co wtedy rozpoczęło się europejskim zrywem wolnościowym, którego symbolem jest dążenie Polaków do wolności, rok później doprowadziło do zjednoczenia państwa. Dziękujemy wszystkim, którzy odegrali w tym ważną rolę, zarówno aliantom II wojny światowej, jak również naszym przyjaciołom i partnerom. Osiągnięcie jedności Niemiec w pokoju i wolności na podstawie Traktatu dwa plus cztery oraz traktatów granicznego i o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy było majstersztykiem dyplomacji międzynarodowej, z którego wszyscy uczestnicy jeszcze dziś mogą być bardzo dumni.
  • W dniu 7 grudnia przypada 50. rocznica uklęknięcia Willy’ego Brandta przed pomnikiem Bohaterów Getta. Ten gest pokory bez wątpienia był kamieniem milowym w pojednaniu między Niemcami i Polską, którego początek stanowiło orędzie biskupów polskich. Pojednanie to znalazło także wyraz w zaproszeniu prezydenta federalnego Franka-Waltera Steinmeiera do Wielunia i Warszawy w ubiegłym roku.

Szanowni Państwo,

nasze plany na rok 2020 są więc ambitne. Mamy dobre odpowiedzi na wielkie wyzwania stojące przed nami: nasze wspólne doświadczenie pojednania między naszymi narodami, największy projekt pokojowy w historii, silne instytucje, dobrze wykształceni ludzie, silna gospodarka i – co równie ważne – nasz stabilny fundament wartości. Z myślą o pokoju i wolności, przestrzeganiu praw i poszanowaniu godności człowieka, z myślą o naszym bezpieczeństwie i dostatniej przyszłości naszych dzieci i wnuków warto zaangażować się ze wszystkich sił i wykorzystać cały nasz potencjał.

Jeśli będziemy odważni, jeśli skupimy się na tym, co nas łączy i na naszych mocnych stronach, jeśli będziemy działać wspólnie, wtedy nie będziemy musieli bać się przyszłości. Wtedy przysłowiowy „dyplomatyczny optymizm” może stać się rzeczywistym optymizmem.

Vielen Dank! Merci beaucoup! Dziękuję bardzo!

 

Wróć do góry strony