Witamy na stronie Federalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Prof. zw. dr hab. Krzysztof Ruchniewicz odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi

17.01.2020 - Przemówienie

Magnificencjo,
Szanowny Panie Profesorze, lieber Herr Ruchniewicz,
Lieber Herr Kollege Neumann,
Szanowni Państwo,

to dla mnie szczególny zaszczyt i radość, że mogę powitać wszystkich Państwa tutaj w gmachu szacownego Uniwersytetu Wrocławskiego. Serdecznie dziękuję, Panie Rektorze, za udostępnienie nam tych wspaniałych wnętrz.

Spotykamy się dzisiaj, by uhonorować Pana, Drogi Panie Profesorze, wybitnego naukowca i bardzo dobrego przyjaciela Republiki Federalnej Niemiec. Jesteśmy bardzo wdzięczni, że badacz Pańskiego formatu zawsze w wysoce konstruktywny sposób uczestniczy w aktualnych, po części kontrowersyjnych debatach polsko-niemieckich. Serdecznie Panu za to dziękuję.

Szanowni Państwo,

to dla mnie bardzo ważne, że mogę uhonorować Pana, Panie Profesorze, w Pana rodzinnym mieście Wrocławiu i na tym uniwersytecie, na którym rozpoczął Pan swoją karierę akademicką w dziedzinie nauk historycznych. Jak na prawdziwego Ślązaka przystało, od początku spoglądał Pan oczywiście nie tylko w kierunku wschodnim, ale także w kierunku zachodnim. W ten sposób dość szybko zaczął Pan odkrywać zachodniego sąsiada Polski.

Studiował Pan na Uniwersytecie Kraju Saary w Saarbrücken i na Uniwersytecie w Marburgu. W trakcie studiów był Pan stypendystą Fundacji Konrada Adenauera i Fundacji Na Rzecz Nauki Polskiej, co przynosi zaszczyt obu instytucjom, świadcząc o ich dalekowzroczności. Niemcy bez reszty pochłonęły Pana intelektualnie. Dobrze Pana rozumiem! Stosunki polsko-niemieckie należą przecież do najważniejszych – a jednocześnie niełatwych – stosunków bilateralnych, jakie mamy.

Zarówno Pańska rozprawa doktorska, jak i rozprawa habilitacyjna, dotyczyły tematów wysoce istotnych z akademickiego i politycznego punktu widzenia. Swoją pracę habilitacyjną poświęcił Pan zagadnieniu odszkodowań niemieckich, które dziś znów są bardzo trudnym tematem. Od 1991 roku wykłada Pan w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 2009 roku jest Pan profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego.

Drogi Panie Profesorze,

położył Pan szczególne zasługi jako dyrektor-założyciel Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich imienia Willy'ego Brandta Uniwersytetu Wrocławskiego. Współpraca Ambasady Niemiec i Konsulatu Generalnego we Wrocławiu z Panem jako wieloletnim dyrektorem zawsze układała się doskonale.

Jest Pan inicjatorem i często aktywnym uczestnikiem debat na temat stosunków polsko-niemieckich. Wachlarz Pana zainteresowań jest przy tym bardzo szeroki. Kultura pamięci w obydwu państwach jest dla Pana tak samo ważna jak kwestie odszkodowań lub aktualna sytuacja polityczna po obu stronach Odry.

Jest Pan bardzo ceniony także na skalę międzynarodową za szerokie i intensywne zaangażowanie na rzecz pojednania polsko-niemieckiego.

Słynie Pan z jasności języka wypowiedzi i ciągłej gotowości do bronienia w sposób konstruktywny i zaangażowany swoich przekonań – zapewne krytycznie, ale zawsze życzliwie i mając przede wszystkim na uwadze naszą wspólną przyszłość w Europie.

Liczne spotkania edukacyjne i dyskusyjne na aktualne tematy w Centrum imienia Willy'ego Brandta, które Pan inicjuje i organizuje, cieszą się dużym zainteresowaniem nie tylko we Wrocławiu.

Ja zawsze chętnie odwiedzam Centrum, gdy tu przyjeżdżam. Prominentne osobistości ze świata polityki i społeczeństwa chętnie korzystają z zasobów intelektualnych Centrum. Od chwili utworzenia Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich w dyskusjach o szerokim zasięgu uczestniczyło we Wrocławiu na Pańskie zaproszenie prawie 200 znakomitych gości z Niemiec.

Wśród nich byli: wiceprzewodniczący Niemieckiego Bundestagu Wolfgang Thierse, słynny, pochodzący z Wrocławia, niemiecko-amerykański historyk Fritz Stern, były kanclerz Gerhard Schröder i były prezydent Richard von Weizsäcker. Ostatnio wspólnie z Konsulatem Generalnym we Wrocławiu zorganizował Pan wydarzenia z okazji 30. rocznicy upadku muru berlińskiego.

Centrum imienia Willy'ego Brandta dzięki badaniom naukowym, dydaktyce i działalności w zakresie PR wypracowało sobie swoją markę kojarzoną z owocnymi debatami intelektualnymi z sąsiadem.

Szanowny Panie Profesorze,

Pana rady jako eksperta są pożądane. Pańska reputacja jako błyskotliwego mówcy podczas wydarzeń naukowych w Niemczech i w Polsce jest legendarna.

Między innymi dzięki tej działalności został Pan powołany w skład licznych gremiów renomowanych instytucji w kraju i za granicą.

Jako przykład podam następujące gremia i stanowiska:

  • wiceprzewodniczący Kuratorium Centrum Dokumentacji Historii i Kultury Polaków w Niemczech
  • rada naukowa Fundacji Bawarskich Miejsc Pamięci i Instytutu Herdera w Marburgu
  • wiceprzewodniczący rady naukowej Narodowego Związku Niemieckiej Opieki nad Grobami Wojennymi oraz 
  • Kuratorium Fundacji dla Kultury Śląska.

Nie sposób wymienić wszystkich instytucji naukowych, w których gremiach Pan się udziela.

Szanowni Państwo, Szanowny Panie Profesorze,

jest Pan autorem licznych publikacji naukowych, na przykład pierwszego polskiego wydania fragmentów dzienników Harryʼego hrabiego Kesslera, jednego z moich wysoce dostojnych poprzedników, lub publikacji „Schauplatz Geschichte. Entdecken und Verstehen in den deutsch-polnischen Beziehungen” oraz „Krzyżowa ponownie odczytana”.

Pana zawsze wyjątkowo interesujący blog dotyczący aktualnych tematów polsko-niemieckich cieszy się wielkim zainteresowaniem, w tym także, choć nie tylko, moim osobistym.

Pańskie komentarze na tematy takie jak reparacje, sąsiedztwo polsko-niemieckie, finansowanie Polonii w Niemczech zawsze napisane są bardzo jasnym językiem i od razu zrozumiałe dla osób, które czytają bardzo szybko, tak jak ja. Cenię szczególnie to, jak prostuje Pan fałszywe informacje. Proszę, by w dalszym ciągu informował mnie Pan o swoich komentarzach.

To, jak wielkie są Pańskie zasługi, odzwierciedla imponująca liczba odznaczeń, które Pan już otrzymał.

Zalicza się do nich w szczególności Złoty Krzyż Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Drogi Panie Profesorze, bardzo cieszę się, że prezydent federalny Frank-Walter Steinmeier w uznaniu Pańskiego niestrudzonego zaangażowania na rzecz żywego porozumienia polsko-niemieckiego i przyjaźni oraz Pańskiego wsparcia dla proeuropejskiego dialogu nadał Panu Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

To dla mnie wielki zaszczyt, że mogę teraz wręczyć Panu to wysokie odznaczenie.

Serdecznie gratuluję Panu tego odznaczenia i mam nadzieję, że będzie Pan kontynuował swoją wspaniałą działalność dla dobra stosunków polsko-niemieckich.

Wróć do góry strony